Subli

Subli

Rasa	Człowiek
Klasa	Nekromanta
Wiek	27 lat
Powiązane Organizacje	Podobno Priory
Pseudonimy	Śmierdziel
Zawód	Poznawanie świata
Znana Rodzina	Brak
Status postaci	Alternatywna

To jest duży demon? Chłopie, on ledwo sam małą wioskę zatłucze. Byś widział dużego demona, to byś sobie oczy wydrapał, a nie próbował walczyć.

- Subli

♪Motyw♪

Wygląd

Subli to ciemnoskóry człowiek w sile wieku. Ciemna, niemal czarna skóra niespecjalnie kontrastuje z ciemnymi, lekko siwiejącymi włosami oraz czarnymi oczami. Szczyt jego głowy wieńczy irokez, chociaż stosunkowo często (chociaż coraz rzadziej) jest on przykryty przez kaptur. Ma delikatny zarost o który regularnie dbał, do momentu aż tego nie olał. Od tego czasu pozwolił sobie na gęstą brodę. Ponadto blizna na prawym oku, która podobno jest pamiątką z dzieciństwa, jednak osoby które mogą go kojarzyć jeszcze sprzed czterech czy pięciu lat mogłyby przysiąc, że jej nie nosił od zawsze na twarzy. Do tego śnieżnobiałe zęby, wydające się jeszcze bielsze przy jego czarnej skórze.

Należy do osób o średnim wzroście i raczej przeciętnej budowie ciała. Ciężko, aby był gruby, skoro grubych ludzi w Tyrii nie ma, ale na pewno nie miałby szans w szrankach z kulturystami. Zwykle ubiera się zwiewnie, rzadko kiedy narzucając coś na klatkę piersiową i plecy, które są przyozdobione niezbyt skomplikowanymi, biało-zielonymi tatuażami. Faktycznie grube i porządne w jego stroju są tylko buty, bo jak wiadomo, najłatwiej przebić sobie w nieznanym miejscu stopę.

Rzeczą, która wyróżnia go z tłumu to brudne bandaże, które ma od łokci do dłoni niezależnie od tego w jakim jest stroju i złote pierścienie na palcach. Jeśli zdjąłby przy kimś owe bandaże to skóra, którą pod nimi chowa przyćmiewa jego całą, niewątpliwe wspaniałą, osobę. Równo na linii łokci do linii palcy, jego skóra wygląda jakby była dotknięta głębokim rozkładem, albo innym trądem. Może się zdawać, iż byle podmuch dosłownie wyrwie mu płat gnijącego mięsa z kości, acz o dziwo... Subli zdaje się tym niespecjalnie przejmować, co więcej - używa tych rąk jakby były w pełni sprawne. Wisienką na torcie tego dość niesmacznego widoku zapewne będą jego szarańcze, które wychodzą od czasu do czasu z jątrzących się ran, spacerują chwilę po bandażu/skórze (zależnie od tego czy bandaż jest ubrany) i wracają w inne rany.

Charakter

Nekromanta jest lekkoduchem, który niespecjalnie przejmuje się opinią ludzi dookoła siebie. Rzadko kiedy opuszcza go dobry humor, a to co większość odrzuca - jego fascynuje. Jest bardzo otwartym ekstrawertykiem, chociaż jego słabą stroną jest praca zespołowa. Od zawsze miał problemy z faktycznym dbaniem o dobro współtowarzyszy, niezależnie od tego jak byli mu bliscy. Tym trudniej chociażby udawać mu przejmowanie się osobami, których nie zna, czy dopiero poznał. Wyjątkiem nie są nawet osoby, które go najmują czy jego przewodnicy. Wychodzi z założenia, że jeśli gdzieś wlazł to raczej wylezie, a jeśli nie może dojść dalej naprzód - bywa.

Ma bardzo lekką rękę do gotówki, nigdy nie dbał jakoś wyjątkowo o oszczędności, dlatego wymaganie od niego wyłożenia jakiejkolwiek dużej ilości złota będzie problemem.

Historia

Subli wywodzi się z typowej klasy średniej, niższej. Jego ojciec zarabiał uprawiając kapustę oraz bydło, matka z kolei dorabiała na "zabawianiu" gości w karczmie, czy to jako kelnerka, czy też jako towarzyszka nocy. W jego dziecięcym domu na pewno nie było biedy, bo zawsze spał w ciepłym łóżku, a do żołądka miał co wrzucić, jednak jego zafascynowanie śmiercią sprawiało, że matka się go brzydziła. Nie miał jednak nic przeciwko jego absolutnie biały ojciec, który miał zamiar zostawić mu farmę, nauczył uboju bydła i zadawał się mieć w dupie, że dziecko które wychowuje jest jego kolorystycznym przeciwieństwem. Ale przerzucanie gnoju, zbieranie plonów i mordowanie krów nie było pisane młodemu Subliemu. Tym co ostatecznie pociągnęło go do wyjazdu ze swojej wsi to chęć poznawania świata. Spędzenie całego życia na polu na pewno nie byłoby dla niego. Pierwszą pracę znalazł w bibliotece, stracił ją jednak bardzo szybko, bo praktycznie cały czas pracy poświęcał na czytanie i poszerzanie wiedzy. Szczególnie interesowały go te książki, które nie były dostępne dla zwykłych śmiertelników. Kulty, demony, podejrzane rytuały i eksperymenty magiczne. Chłonął to jak gąbka. Jego wiedza została dostrzeżona przez pewien zakon, który zawsze woli trzymać się cienia. Zaproponowano mu współpracę, wykorzystując przy okazji jego wiedzę, kiedy Zakon Szeptów (o którym mowa) badał na własną rękę wiele dawno zapomnianych elońskich grobowców. Zadbano też, aby wzmianki o wiejskim chłopaku zniknęły z absolutnie wszystkich ksiąg, wykazów i dokumentów. Miał zostać widmem. Wtedy nekromanta poczuł, że żyje pełnią życia. Rozgryzanie pułapek, ich działania oraz wszystkie pochowane sekrety stały się paliwem, które napędzało go do życia. Otrzymał też dostęp do ksiąg, które są daleko poza zasięgiem jakichkolwiek innych ludzi, czy to bogatych, czy zuchwałych. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że na demonach, bytach mgielnych oraz sektach zna się zapewne lepiej, niż na ogólnej florze i faunie Tyrii.

Kiedy jednak został wysłany przez Zakon na pustynię, jego przygoda skończyła się w wyniku pewnego... Niefortunnego zbiegu okoliczności. Jedna ekipa której przewodniczył skończyła martwa. Cała. Może poza nim. Został mu zasugerowany urlop bez terminu odroczenia i niewtrącanie nosa w sprawy Zakonu, kiedy dosyć jasno wyszło, że to wynik jego zaniedbania i bycia absolutnie napranym w trakcie zdarzenia. Wtedy też zaczął na nowo błąkać się po świecie żyjąc przede wszystkim ze swojej wiedzy dotyczącej zabezpieczeń grobowców oraz wszelkich bytów i zgrupowań zakazanych.

Księga:

Księga jest niczym innym, jak pamiątką z grobowca, który stał się też grobem dla jego kariery w Zakonie. Przyciągnęła go niczym ogień ćmę. Ku zdziwieniu demona, nekromanta nie bał się go, był nim zafascynowany, jak dziecko które dostało nową zabawkę. Była to miła odmiana dla strachu i obrzydzenia, którego doświadczył demon przez budowniczych grobowca, którzy chcieli zakopać go przed światem na zawsze. Dogadanie Kontraktu było tak naprawdę tylko formalnością, bo namacalny dowód istnienia z Mgieł był dla nekromanty spełnieniem marzeń. Xag'dronoch zaproponował, aby za skromną cenę gnijących rąk od nadgarstków po łokcie, Subli dostał całą znaną mu wiedzę na temat innych demonów, o ile sam nie przestanie odkrywać świata ludzi.

Mężczyzna współpracuje z bytem głównie za sprawą ciekawości tego drugiego. Ciekawości, której nie da się poskromić. Demon zakontraktował ich w ten sposób, że nekromanta odkrywa kolejne zakazane rytuały, eksploruje grobowce, poznaje kultury oraz obyczaje i przekazuje mu całą wiedzę, którą znajdzie, a ten w zamian uczy go własnej znajomości demonicznego świata. Dzięki temu Subli mógł zajść tak daleko w swoim "hobby". Z tego powodu też stawia wiedzę ponad własne życie.

Kontrakt w praktyce:

Subli rozumie języki przeklęte i jest w stanie odpowiedzieć na nie.
Jest też w stanie czytać demoniczne runy.
Jeśli demon gdzieś pojawia się w jakiś zapiskach - nekromanta najpewniej o nim czytał.
Z powodu własnego demona, otrzymuje informacje na temat innych demonów od eksperta w tej dziedzinie.
Demon może uznać, że życie Subliego jest zagrożone - wtedy osobiście będzie go ratował, poprzez pokrycie jego rąk fioletowymi łapami energii - jednak w jaki sposób nekromanta będzie ratowany zależy od MG. Szczegóły zawsze można dogadać na priv.

Umiejętności magiczne

Rój

Jedyna umiejętność, którą tak naprawdę opracował Subli. To jego autorskie wyobrażenie na temat nekromanckiego całunu. Robaczki to nic innego jak mała część jego magii, którą kontroluje. Robaczków będzie tym więcej, im więcej lifeforca uzbiera.

Gryzienie
	Jedna z najprostszych, a zarazem dająca najlepsze efekty umiejętności nekromanty przy władaniu rojem. Setki małych insektów robi to co szarańcza robiła za życia najlepiej - gryzie. Ich szczęki są mało efektywne wobec metalu (chociaż są w stanie się przez niego przegryźć), ale przy tkance miękkiej - szarpią jak setki miniaturowych pił spalinowych.

Rozpuszczanie
Plik:Kwaśny rój.jpg	Odwłoki roju pęcznieją, a ich pancerzyki pękają, pokrywając wszystko kilkoma mililitrami kwasu. W wypadku jednej szarańczy efekt da podobny do poparzenia, ale w wypadku dziesiątek, czy setek...

Pancerz
	Rój zaczyna pokrywać całe ciało nekromanty, tworząc istny pancerz z chitynowych pancerzyków. Działa to jak mechaniczny całun, pozwalając zniwelować sporą część obrażeń. Robaczki jednak cały czas chodzą, brzęczą i sprawiają wrażenie, jakby nekromanta nie był człowiekiem, a tworem ludzkopodobnym stworzonym przez hivemind roju.

Węch
Plik:Wyczuwanie roju.jpg	Subli wysyła zwykle pięć do dziesięciu robaczków, które mają za zadanie wyczuć siły życiowe. Są w stanie wykryć istoty żywe ukryte pod niewidzialnością. Jeden robak wykrywa w zasięgu koła o około dwumetrowej średnicy.

Transfer
	Nekromanta może przenosić swoje kondycje na poszczególnych członków roju. Delikatne krwawienie dla niego będzie zabójcze dla robaczka, który dostanie taki "prezent", aczkolwiek kiedy ma się ich setki, to strata jednostki jest niezauważalna.

Król Roju

Plik:Król roju elita.jpg

Umiejętność specjalna. Czasem zwana też przez Subliego królewską ucieczką. Zaczyna on ściągać siłę życiową ze wszystkich istot żywych w zasięgu kilku metrów. Jednak sama energia życiowa nie manifestuje się jak zazwyczaj w postaci zielonych kulek, a w postaci szarańczy, która zbiera się w żołądku i wychodzi przez gardło istoty. Nierzadko powoduje to odruch wymiotny, szczególnie wśród ras rozumnych. Cały rój leci wtedy do Subliego, pokrywając szczelnie jego ciało, które zresztą na czas trwania umiejętności zmienia się. Zmienia się też zupełnie jego postrzeganie rzeczywistości - dąży on wtedy przede wszystkim do tego, żeby uciec, a ocena sytuacji staje się bardziej owadzia, niźli ludzka. Co to oznacza w praktyce? Że jeśli ktoś (nawet jego sojusznik) będzie próbował opóźnić jego ucieczkę (chociażby łapiąc go np. za nogę) wyjdzie on z założenia, że należy się pozbyć trzymającej go ręki. Jeśli to się nie uda - pozbawi sam siebie nogi, byleby się wydostać. Ponadto, samo użycie umiejętności króla roju w pierwszym kontakcie zalecza wszystkie jego rany, nawet te zdawałoby się letalne. Dlatego przestrzelona wątroba może się zrosnąć, chociaż raka w ten sposób nie wyleczy.

Umiejętności poznane w Zakonie

Spojrzenie Niosącego Światło
Plik:Spojrzenie niosącego światło.jpg	Czar ten powstał w opracowaniu przez Zakon Szeptów. Jest o wiele bardziej dewastujący dla demonów, zarówno w formie fizycznej, jak i niefizycznej od Światła Deldrimoru. Poza obrażeniami, które niesie, dekoncentruje on też demony na pewien czas, co bardzo pomaga z walką kiedy demony posługują się ciałem osoby opętanej.

Światło Deldrimoru
	Był to czar opracowany przez krasnoludy, który miał pokazywać rzeczy ukryte przed zwykłym wzrokiem. Okazał się być też zabójczy dla demonów, które opętały ciało istoty żywej, jednak nierzadko również będąc zabójcze dla nosiciela demona.

Sygnet Niosącego Światło
Plik:Sygnet niosącego światło.jpg	Sygnet był swego czasu noszony przez wszystkich członków Zakonu Szeptów. Służył on przede wszystkim do pomocy w walce z demonami - osoba, która go używała kradła część energii demona z którym walczyła, aby samemu wzmocnić się w walce. Dzięki temu najlepsi wojownicy Zakonu Szeptów byli w stanie stanąć na równi nawet z potężnymi demonami.

Rytuał Przyzwania

Plik:Rytuał przyzwania.jpg

Podobno Subli wie jakie kroki i środki należy podjąć, aby przyznać demoniczny byt. Wiedza ta jednak nie oznacza, że jest w stanie przyzwać dowolny byt, który sobie tylko wymarzy. Nigdy nie wiadomo kto odpowie na przywołanie, ani jaki koszt będzie trzeba ponieść. Zresztą, sztuka ta niesie ze sobą tyle potencjalnych niebezpieczeństw, że nie znalazł się w jego życiu powód, aby wiedzę teoretyczną zamienić w praktyczną. Jest to też wiedza, którą nie podzielił się z żadną znaną mu osobą, a jedynie z Xag.

Rytuał Wygnania
Plik:Rytuał wygnania.jpg	Jak wyciągnąć z kogoś demona? Jak zamknąć demonicznemu bytowi drogę na świat? Czy jest sens walczyć o opętanego, a może humanitarnej zabić go od razu? Subli najpewniej będzie znał odpowiedź, mając też wiedzę jakie kroki podjąć. Odpowiedź jednak nie zawsze bywa satysfakcjonująca dla pytającego.

Umiejętności pasywne

Demoniczna Opieka
	Xag dba o swojego pupila. Albo może go nawet lubi. Nie wiadomo.

Skażona Dusza
	No co tu dużo mówić, chłop z perspektywy demonów śmierdzi. Nie tak trochę. Śmierdzi tak bardzo jak się tylko da. Do tego stopnia, że może to dekoncentrować.

Umiejętności niemagiczne

Znajomość grobowców i ich zabezpieczeń
Znajomość map
Bardzo duża znajomość literatury, różnych tematów
Znajomość języków zapomnianych

Inne

Posiada szakala. W walce używa go zwykle jako żywej tarczy.
Posiada strój formalny - czerń ze złotymi elementami, który aktualnie przećpał.
Posiada kostur, którego absolutnie nie potrafi używać.
Posiada sztylet, który służy jedynie do krojenia chleba.

Plotki

"Nosz kurwa no. Słuchaj mam z nim zajebisty problem. Z jednej strony jestem mu wdzięczna dozgonnie za pomoc z Ryanem... A potem robi wszystko, żebym miała mu ochotę przeorać mordę i nie ufać, kiedy jest na moich plecach. Nie wiem co dalej z nim, ale ochrona "znajomości z Adamem" powoli mu się kończy." - Anastasia Yaal
"Subli to bardzo ciekawy przypadek. Nie jestem fanką wizualiów jego umiejętności. Wydają się wyjątkowo mało przystępne dla osób o słabych żołądkach. Ze swojego doświadczenia powiem, że nie jestem wielką entuzjastką robaków i gdyby w moim życiu nie pojawiły się żuki wierzchowce, nie spędzałabym z nimi wiele czasu z własnej woli. Z drugiej strony, jestem sporą fanką osobowości tego nekromanty. Jest… pełen tej energii… jakby nie opuścił go jeszcze mocno entuzjastyczny nastolatek. Trzyma na sobie uśmiech i jest to świetna cecha. Poznanie go było bardzo ciekawym doświadczeniem, choć mam wrażenie, że nawet z moją wizytówką, nie byłby w stanie przypomnieć sobie mojego imienia lub twarzy. W tym zawodzie pewnie to tylko lepiej." - Kira Sverige