Luna Shadowglade

'' Jeśli spisałbyś historię swojego życia to miała by ona jedną stronę. Każdy Twój dzień jest poprzedniemu podobny. ''

— Wspomnienia Luna

Luna Shadowglade
Rasa	Człowiek
Płeć	Kobieta
Data urodzenia	23 dzień Sezonu Kolosa 1315 (23 lata)
Klasa	Ranger
Pseudonimy	brak
Rola w Horyzoncie	brak
Relacje	UTAJNIONO z rozkazu Królowej - ojciec UTAJNIONO z rozkazu Królowej - matka Boreas - przyjaciel, niedźwiedź łowczy
Lokacje	Divinity's Reach
Motyw muzyczny	[ =LightLeague-Topic Motyw postaci]
Status postaci	Główna
Tier	3

Wygląd

Luna jest niska i szczupła, ale w jej postawie widać siłę, jaką zdobyła latami wędrówek po dzikich ostępach. Ma srebrne, kręcone włosy, które połyskują bladym blaskiem w świetle księżyca. Jej oczy mają głęboki, zielonkawo-szary odcień — jak leśna mgła o świcie — i zdają się przenikać na wskroś każdego, kogo obserwuje. Skóra Luny jest opalona, a ciało, choć drobne, tkwi w wyraźnie umięśnionych ramionach i zwinnych nogach, co zdradza jej doświadczenie w łowiectwie i skradaniu się po każdych terenach. Nosi odzienie ze skóry i materiałów, które sama zdobyła. Stanowią one doskonały kamuflaż w cieniu drzew, a kaptur okala jej twarz tak, że często jedynie błysk włosów zdradza jej obecność. W ruchu wygląda, jakby była częścią cienia — zwinna, cicha i niemal eteryczna. Ma subtelny urok i naturalną pewność siebie, choć nie jest typową „pięknością baśniową” — jej uroda jest raczej surowa, dzika i magnetyczna.

Charakter

Luna to osoba samodzielna, silna i zaradna. Znacznie bardziej przemawia do niej cisza lasu niż gwar miast, a jej umysł działa szybko i chłodno nawet pod presją. Jest czujna, analityczna i potrafi czytać intencje innych z niezwykłą precyzją — to idealny dar dla szpiega i zwiadowcy. Choć na pierwszy rzut oka wydaje się zdystansowana, nie jest pozbawiona empatii — okazuje ją jednak tylko nielicznym. Ma skrytą pokorę wobec świata natury i niemal mistyczny wręcz respekt przed życiem, które stara się chronić. Ceni uczciwość i lojalność, choć sama niechętnie dzieli się własnymi myślami.

Historia

Luna Shadowglade przyszła na świat w cieniu złotych herbów i zamkniętych drzwi. Choć była córką szlachty związanej z dworem królestwa, nigdy nie poznała ich naprawdę. Jej dzieciństwo było serią niedopowiedzeń, nieobecności i półprawd — rodzice znikali na długie miesiące, a gdy wracali, nosili w sobie chłód ludzi, którzy widzieli zbyt wiele. Wychowywana przez opiekunów i nauczycieli, uczona etykiety, historii i manier, Luna szybko zrozumiała, że życie na dworze jest klatką ze złota. Każdy gest był obserwowany, każde słowo mogło zostać zapamiętane. Gdy tylko mogła, uciekała poza mury posiadłości — do lasów, na wzgórza i w dzikie ostępy, gdzie cisza nie zadawała pytań. To tam nauczyła się tropić, polować i słuchać świata natury. Tam po raz pierwszy poczuła, że jest sobą. Gdy była jeszcze młoda, jej rodzice zniknęli na dobre. Dwór szybko zamknął sprawę, pozostawiając jedynie oficjalne zapewnienia i zimne spojrzenia. Dopiero lata później, podczas własnych poszukiwań, Luna odkryła prawdę: jej rodzice nie byli jedynie arystokratami — byli szpiegami królestwa, działającymi pod przykrywką wysokiego urodzenia. Zbierali informacje, demaskowali zdrady i prowadzili cichą wojnę, o której oficjalne kroniki milczą. Ta wiedza nie popchnęła Luny w stronę dworskich intryg. Wręcz przeciwnie — odrzuciła świat pałaców całkowicie. Wybrała życie łowcy i strażniczki dzikich granic, przemierzając Tyrie jako rangerka, której imię znane było bardziej wśród osadników i karawan niż możnych. W lesie była wolna. W lesie była skuteczna. Podczas jednej z wypraw uratowała młodego niedźwiedzia z pułapki kłusowników. Nadała mu imię Boreas, a z czasem stał się jej cieniem i tarczą — towarzyszem w polowaniu, wędrówce i walce. Razem stanowili siłę, z którą niewielu chciało się mierzyć. Choć Luna stroni od polityki, dziedzictwo rodziców nie daje o sobie zapomnieć. Od czasu do czasu trafiają do niej oferty — dyskretne, dobrze płatne, wymagające nie tylko siły, ale i subtelności. Infiltracja obozu bandytów, zdobycie informacji, obserwacja kogoś, kogo nie da się śledzić oficjalnie. Luna nie robi tego z lojalności wobec korony, lecz z własnych powodów: by odkrywać prawdę, by spłacać stare długi… albo by zapobiec czemuś, co mogłoby zagrozić tym, którzy nie potrafią się bronić. Dla świata jest łowczynią z lasów, cichą i skuteczną. Dla nielicznych — cieniem, który potrafi słuchać, obserwować i zniknąć. A dla siebie samej… kimś pomiędzy dziedzictwem krwi a wolnością, o którą walczy każdego dnia.

Umiejętności

Umiejętność	Nazwa	Opis
	Mistrzyni łuku i broni białej	Luna nauczyła się korzystać z każdej broni, która pasuje do jej lekkiego, mobilnego stylu walki.
	Nawigacja i przetrwanie	Luna potrafi odnaleźć drogę w każdym terenie i przeżyć nawet w najtrudniejszych warunkach.
	Skrytość i tropienie	Jej kroki są niemal niesłyszalne, a tropy które odnajduje, często zdradzają sekrety niewidoczne dla innych.
	Znajomość bestii	Szczególna więź z Boreasem i umiejętność czytania zachowań dzikich zwierząt.
	Szpiegostwo i infiltracja	Potrafi przeniknąć wrogie obozowiska, zebrać informacje i zniknąć, zanim ktokolwiek zauważy jej obecność.

Wyposażenie

Broń

• Łuk myśliwski – prosty, dobrze wyważony, noszący ślady częstego użytkowania. Nie jest dziełem mistrzów, ale Luna dba o niego jak o część siebie.
• Krótki nóż łowiecki – stalowe ostrze, noszone przy pasku; służy do oprawiania zwierzyny, ale w razie potrzeby sprawdza się również w walce.
• Zapasy strzał – różnej jakości, część wykonana własnoręcznie (nie zawsze idealna, ale wystarczająca).

Pancerz i ubiór

• Lekka skórzana zbroja – zużyta, lecz solidna; zapewnia swobodę ruchów i nie wydaje zbędnych dźwięków.
• Kaptur i płaszcz maskujący – w naturalnych barwach lasu, pomaga wtopić się w otoczenie.
• Wysokie, wzmocnione buty – dobre na długie marsze i trudny teren.

Ekwipunek podręczny

• Torba łowcy z podstawowym prowiantem
• Osełka i zestaw do konserwacji broni
• Krótka lina (kilka metrów)
• Krzesiwo
• Mały bukłak z wodą
• Prosty kompas
• Zwijany koc na noclegi w terenie

Drobiazgi fabularne

• Sygnet rodowy – jedyna pamiątka po rodzicach; Luna rzadko go nosi, ale nigdy się z nim nie rozstaje.
• Złożony pergamin z zakodowanymi symbolami – fragment dawnych notatek rodziców; Luna nie potrafi jeszcze w pełni ich odczytać.
• Drewniany gwizdek – sygnałowy, używany do przywoływania Boreasa lub ostrzegania.

Więź z niedźwiedziem

Nieodłączny przyjaciel kobiety.

Plotki

Nie zasłyszano...